Луис Суаресни фаррошликдан то супер фуболчиликка олиб чиққан гўзал севги тарихи ёҳуд бой қизлар ҳам камбағал ва иккичи йигитларни севиб қолишига ҳаётий мисол

Бугунги замон футболида фақат Месси ёки Роналду зўр дея тортишаётган футбол ихлосмандлари асримизда яна бир супер футболчиси бор экалигини билармикан? Хўш, Луис Суарес ҳақидаги ғаройиб ҳикоямизни ўқишга тайёрмисиз? Қани бошладик…

Луис Суареснинг болалиги хавас қиларли даражада гўзал ўтмаган. Оила Сальто шаҳридан (Уругвайнинг иккинчи йирик шаҳри) пойтахт Монтевидеога кўчиб ўтганда, Луис этти ёшда эди. Аммо оилада иш ва пул билан боғлиқ муаммо бор эди. Икки йилдан кейин ота-онаси жанжаллашиб, ажрашишди. Этти фарзанднинг ҳаммаси — бешта ўғил ва икки қиз онасининг ёнида қолди.

Луиснинг ягона қувончи футбол эди. У Ла Cомерcиалдаги уларнинг уйи орқасидаги узун кўчани орзулар майдони деб билган: «Бир томонда бувим томонидан экилган лимон дарахти бор эди. Бошқа томондан, катта кулранг деворлар, тиканли симлар ва маҳаллий аёллар қамоқхонасининг миноралари. Қамоқхонага улашган болалар уйи, қамоқхонанинг ўзи ва бизнинг уйимиз ёнидаги устахоналар ўртасида шағал билан қопланган тепалик юзаси бор эди — биз ўша жойда футбол ўйнар “, – дея эслайди болалигини супер футболчи.

Луиснинг ота-онаси зўрға болаларни боқишарди. “Онам темир йўл станциясида супуриш билан ҳеч бўлмаганда ниманидир топишга уринди ва отам бирин-кетин барча ишидан айрилди. Мен ўтириб, ота-онам билан суҳбатни бошлаш имконига эга эмас эдим, улар менга: ” Эшитинг, ўғлим, катта бўлганингда борингни қадрла “,” Буни қилинг ” ёки “Ҳеч қачон унутманг сизнинг қаеардан келиб чиққанингиз тўғрисида ”… дея бот-бот таъкидлар эди. Қандай қилиб тезда катта бўлишни ва қандай қилиб муваффақиятга эришиш ҳақида ўйлар эдим. Тўғриси, мен билан ҳеч ким гаплашмас эди. Ҳатто, мени гапларимга барво ҳам қилишмас эди”, – дея ёшлиги ҳақида тўхталади Луис.

Аммо 15 ёшида Суаресни ҳаётини буткул ўзгартириб юборадиган қиз – Софи пайдо бўлди. Софи Суаресга умуман тескари бўлган муҳитдан – бой оиладан бўлиб, қаҳрамонимиздан 2 ёш катта ҳам эди. “Мен Софини биринчи қарашда севиб қолдим”, – дейди Суарес ҳар доим табассум билан.

Суарес синфда иккичи эди. Шу сабабли у икки синф пастга қолиб кетган ҳам. Софи Суаресни ўқишга мажбур қилди. Уй вазифаларига ёрдамлашган. Улар танишган пайтида Луи фаррош бўлиб ишлар эди. Аммо Луис ўзининг фаррош эканлигидан тортинмади. Софи ҳам унинг нима иш қилаётганидан ҳеч ҳам уялмади. Бир куни бир тадбирга улар узоқ суҳбатлашишди ва Суарес у билан савдо марказида учрашишга қарор қилди. Учрашув пайтида Суарес савдо маркази ичида Софини кутган бўлса, Софи ташқарида ёмғир остида Суаресни кутган ва уйига ғамгин қайтиб кетган. Тўғри, Суарес қизни ташқарида кутишини билмаган. Аммо Софи Луисдан узоқ вақт  ғазабланмаган, чунки Луиснинг асосий ўспиринлик хотиралари фақат Софи ва футбол билан боғлиқ.

Софи Монтевидео шаҳридан 23 километр узоқликда жойлашган қирғоқ шаҳарчаси — Солимарда яшаган. Луи уникига ташриф буюришни яхши кўрарди, лекин меҳмондорчилик учун пул билан боғлиқ ҳар доим муаммолар мавжуд эди. Биродарлари ва онасидан сўраш бефойда эди, баъзида фақат катта опаси Жованна ёрдам берарди. Софининг ота-онаси Луиснинг топқирлигидан ҳайратда эдилар. Баъзан у ўзини жуда эркин тутар эди: у эшикдан музлатгичга югуриши ёки дўкондан йиғилмаган сумкаларни кўриб, унга нимани мазали сотиб олишларини сўраши мумкин эди. “Бахтимизга, унинг онаси мени ажоёиб йигит деб атади. Агар менинг қизим, 13 ёшида, ноқулай аҳволда трамвайда 15 ёшли болани олиб келса, мен унга унчалик меҳрибон бўлмасдим. Аммо Софининг ота-онаси нафақат мени қабул қилишди, балки улар менга самимий муносабатда бўлишди. Софининг отаси ишда бўлганида, мен онасига уй юмишларига ёрдам берардим — масалан, қозонни ёқишим мумкин эди. Софи ва мен бирон бир нарса ҳақида баҳслашганда, онаси менинг тарафимни оларди. Менимча, улар Софи билан тез-тез учрашишимни истаганим учун мени ҳурмат қилишди “, – дейди болалик севги ҳикояларини эсалаб Луис.

Шу куни Суарес орқага қайтиш учун этарли маблағи қолмади ва пиёда катта масофани босиб ўтди. У ўша пайтда “Национал”да машғулотларга қатнар эди. Баъзида машғулотларига улгурмай қийналарди. Бошқа ишлар ва Софий билан учрашувлар Луисни футболдан деярли бутунлай маҳрум қилди. 14 ёшида у 37 учрашувда 8 та гол урди ва деярли жамоадан чиқиб кетди — “Национал” мураббийлари бу йигитнинг кечикиши ва йўқлигидан чарчашди. Аммо клуб барибир Суаресга имконият берди. Софи унга телефон қилиб асосий мақсадни футболга қаратишни айтди ва ҳатто уни аъло баҳога ўқишга мажбур қилди. «Мен мактабга борардим, аммо менинг билимга бўлган чанқоғим йўқ эди. Мен қолоқ талаба эдим. Бир кун менга Софи: “Нега сиз ҳали ҳам ўрта мактабнинг бошланғич синфида ўқийсиз?”, деб қолди. Сабаби, мен иккинчи синфда икки маротаба синфдан қолганман ва дарсларни ўрганиш учун кечки машғулотларга борардим. Софи дунёсида сиз ўрганишингиз керак деган тушунча юқори эди. У аъло баҳоларга ўқир эди. У менга уй ишларида ёрдам берар, доим такрорларди: “Сиз аҳмоқ эмассиз, шунчаки дангасасиз”. Ҳаётимда биринчи марта кимдир мени қўллаб-қувватлади. Софи ёрдам беришни, ҳаёт имкониятларга тўла эканлигини кўрсатишни хоҳлади. Ҳамма нарса футбол билан боғлиқ эмас эди — уни таълим билан бирлаштириш мумкин эди. У мендан шунчаки билим олишни талаб қилмади — у мени ўрганишга мажбур қилди. Мен унга уй вазифамни кўрсатишим керак эди, у хатоларни тузатди. У билан мен ўзим учун янги дунёни кашф этдим “, – дея эсалайди Луи.

Луи икки нарсадан чексиз хавотирда эди: биринчиси бепарволиги ва  Софига совғалар беролмаслиги. «Мен жуда кўп пул топишни хоҳлардим, шунда мен ажойиб совғаларни сотиб олишим мумкин эди. Насионалда футболчилар стадионга йиғилишарди, у эрдан уларни автобусда 45 минут бирга базага олиб кетишарди. Агар сиз узоқроқ жойда яшаган бўлсангиз, клуб сизнинг йўл пулингизни тўлайди. Софи олдига бориб, шу билан бирга қайтиб келишим учун улар менга пул беришлари учун мен бошқа ҳудудга кўчиб ўтдим. Бу жуда зўр ғоя эди — клуб менинг пулимни тўлайди, шунинг учун мен совға олиш учун бир оз миқдор маблағ ажратишим мумкин эди. Аммо ҳийла-найрангим натижа бермади , – дейди футболчи.

Шу тариқа, 16 ёшида Суарес бутунлай футболга эътибор қаратди. Кутилмаганда кутилмаган воқеа юз берди. 2002 йилда Софининг отаси ишлаган банк банкрот бўлиб, оила бошлиғи ишсиз қолади. Испаниядаги акаси Барселонага кўчиб ўтишни таклиф қилади ва тез орада оила кўчиб кетади.

Луи тушкунликка тушади. У аллақачон Сальтода қолган дўстларини йўқотиб қўйган, ота-онасининг ажралишини бошдан кечирган ва бошқа айрилиққа тайёр эмас эди. «Улар менинг ҳамма нарсамни мендан тортиб олдилар. Хайрлашаётганимизда мен 16 ёшда эдим, энди уни бошқа кўрмайман деб ўйладим. Кетишдан бир кун олдин унинг уйига меҳмонлар йиғилишди ва биз иккаламиз сайрга чиқдик. Эсимда, биз автобус бекатида турган эдик ва мен унга: “Биз энди бир-биримизни кўрмаслигимизга ишонмайман”, дедим. У менинг қандай азобланишимни билар эди “, -дейди Суарес.

Софининг кетишидан олдин унинг қийналганини кўрган ота-онаси унга Барселонада касб-ҳунар эгаллаб, Уругвайда ишлашга қайтишни маслаҳат беришди — Шу орқали икки севишган бирлашиши мумкин эди.

Кетиш куни Софи Суарес йиғлаб юборди. “У менга хайрлашув дафтарини сўзлари билан совға қилди — мен уларни ўқиганимда йиғлаб юбордим. Бизнинг муносабатларимиз тугади деб ўйлардим. Агар Солимарга боришга пулим бўлмаса, Уругвайдан Барселонага қандай бораман? Бир ой ўтгач, у менга қўнғироқ қилди ва ўзини жуда ёмон аҳволда эканлигини айтади: “Агар сиз йил охиригача келмасангиз, биз энди бир-биримизни кўрмаймиз”. У учрашиш учун қўлимдан келганича ҳаракат қилишим кераклигини айтди.

2003 йил декабрда Луиснинг агенти Барселонага бориб қайтиши учун, акаси эса кичик харажатлар учун 60 доллар пул беради. Шундай қилиб Суарес биринчи марта Уругвайни тарк этади.

«Саёҳат жуда узоқ давом этмади, лекин мен ниҳоят ҳаётим ва карерамдан нимани хоҳлашимни тушундим. Мен Софи билан бирга бўлиш учун Эвропада ўйнашни хоҳлардим “.

Бир куни голландияликлардан 19 ёшли Суарес ҳақида шунчалик яхши гаплар чиқа бошлади. Шу пайт “Национал” учрашув ўтказди. «Биз чемпионлик учун курашдик ва мен мавсумдаги энг яхши ўйинни ўтказдим, гол урдим. Мени томоша бошақалар қилишаётганини билмас эдим ва бундан ташқари, “Гронинген” ҳақида ҳеч қачон эшитмаганман. Аммо ҳеч бўлмаганда Монтевидеога қараганда Барселонага яқинроқ эканлигини тушуниб этдим. ”

Шартномани имзолагандан сўнг, у аввал Софига дам олиш кунлари қўл силтади ва ёлғиз учиб кетолмаслигини тушунди. Аэропортда хайрлашиб, Суарес қаршилик кўрсата олмади:

Софийсиз Суарес Эвропада қолмаслиги мумкин эди.

Тез орада Суарес “Аякс” га кўчиб ўтди ва у эрда тўрт йилни шоҳона ўтказди: 110 ўйинда у 81 гол уриб, “Эредевисе” тўпурарига айланди. Суарес ва Софи ўртасидаги муносабатлар ҳам тез ривожланди. Улар бир зумда Амстердамни севиб қолишди. 2009 йил 16 мартда Луи ва Софи турмуш қуради.

Барселонадаги бахт

Софининг ёрдами Луи учун “Ливерпул” да ҳам муҳим эди. 26,5 миллион эвро эвазига ўтказилган трансфердан сўнг Суарес ажойиб чиқиш ва катта матбуот анжуманини кутмоқда эди. Аммо ҳамма нарса камтарона ўтди: «Ҳеч ким менинг тақдимотимга келмади. Мен “Энфилд” да катта аудитория бўлади деб ўйлардим, қизил форма кийиб, ярим ҳимояда тўп сураман деб ўйлардим.

Биринчи мавсумда Луис ирқчиликда айбланди ва 8 учрашувга дисквалификация қилинади. 2013 йилда яна бир жанжал авж олди: инглиз оммавий ахборот воситалари Суареснинг аравачаси билан қутиларга пиво солинган суратини эълон қилди. «Улар шов-шув кўтаришди, масалан, мен тўлиқ кўнгилхушлик қиляпман, аммо бу тўғри эмас. Кейин менинг оилам Уругвайдан учиб кетишди, Софининг оиласи — Барселонадан, Филиппе Коутинё ва Лукас Лейва оилалари билан бизникига келишди. Уйимизда жуда кўп одамлар бор эди, тахминан 40 киши

2014 йил июль ойида Софининг орзуси амалга ошди: у Луис билан “Барселона” га кўчиб ўтди. Ота-онаси у эрда уни соғиниб қолишди ва Каталониянинг асосий жамоаси шунчаки янги юлдузни кутишарди.

 

 

 

 

Дўстларингизга билан баҳам кўринг